Letti

Letti werd op straat gedumpt in Kroatië en liep hongerig en verloren rond.
Na lange tijd in een kennel kon ze naar de opvang in Nederland en nu heeft ze haar plekje gevonden:

Beste mensen,

Letti is nu 8 maanden bij ons en heeft moeiteloos haar plaatsje bij ons veroverd. Zij liep al na een week los mee en op de wandeling blijft ze steeds inde buurt. Zij is echt open en voor ons gemakkelijk te lezen. Ze wilt (en krijgt)soms  inspraak in de te wandelen route.  Vindt ze iets spannend dat gaan de haren over de hele rug overeind en krijgt ze een diepe frons in het voorhoofd.
Koeien en paarden vindt ze maar niets. Achter katten aanjagen is niet haar sport. Jagen doet ze zelfs ook niet in het veld. Konijntjes op het pad, of een ree ze kijkt er met belangstelling naar maar verder niets. Ja, een verdwaalde das in tuin, een indringer daar moest ze natuurlijk op blaffen, maar ze bleef gelukkig wel op veilige afstand.
In andere honden ziet ze speelkameraadjes. Met de meeste honden gaat het prima, maar soms ook niet. Dan kan ze heel teleurgesteld zitten kijken. Zelfs als ze afgesnauwd wordt blijft ze vriendelijk. Maar ze begrijpt het steeds beter en wacht af tot ik zeg dat het goed is en ze ernaar toe mag.
We hebben een fantastische zomer gehad en daar heeft ze echt van genoten. Spelen in de tuin, lekker in het zonnetje hangen op de trap tegen de warme muur. Slecht weer is niets voor Letti. Als het regent kan ze in de deur blijven staan en moet ze echt overgehaald worden om mee te gaan. Zolang het maar heel zachtjes regent gaat het wel enigszins.  Een zomerse stortbui en ze is direct in paniek. We waren nog geen 100  meter van huis, toen we overvallen werden door een stortbui. Ze zag de bui aankomen en nog voordat het echt losbarstte en ik haar kon aanlijnen nam ze een spurt terug naar huis. Daar bleef ze heel zielig in elkaar gedoken onder het afdak bij de voordeur schuilen. Voortaan let ik beter op. Als ze onrustig wordt bij slecht weer, gaat ze aan de lijn. Maar we kijken ook eerst op buienradar voordat we gaan.
Binnen kan ze zomaar tegen je aan gaan leunen en moet er gekroeld worden of ze komt gewoon onder je stoel liggen. Favoriete plaats is voor de kachel als die brandt. Zitten doet ze trouwens nog steeds heel speciaal. Het is meer hangen op een bil. Ziet er koddig uit en ze is dan heel ontspannen.
Kortom we hebben geboft met Letti.  Lief voor mensen, groot en klein. Sociaal naar andere honden. Ze luister uitstekend en leert snel. We hebben niet verwacht dat het zo snel zo goed zou gaan.

Delano

PS: via deze link kun meer foto’s en een filmpje van Letti zien.PS:  via deze link kun meer foto’s en een filmpje van Letti zien.


Goedenavond Alida,

Wat is Letti toch een lieve hond! Zowel kinderen als volwassenen: ze vindt iedereen leuk, vooral als ze met haar willen spelen.
Met andere honden wilt ze altijd spelen maar als er een hond niet vriendelijk genoeg terugdoet, loopt ze zonder mopperen door.
Heel verrassend: al na een ruime week loopt ze los mee: ze blijft bij me en houdt scherp in de gaten dat ik er niet stiekem tussen uit knijp.
Langs de weg moet ze natuurlijk weer aan de lijn, maar ook dat vindt ze prima.
‘S avonds ligt ze graag voor de kachel als die brandt of ze gaat ervoor liggen met een blik van: wanneer steek je de kachel aan?
Na ca 21.00 uur is het afgelopen: dan slaapt ze zo vast, dat we de avondwandeling maar hebben afgeschaft. Ze mist het niet, tenminste als we op haar gesnurk af kunnen gaan.

’s Ochtends rond 7.15 uur gaat ze mee de kippen uit het nachthok halen. Soms is ze te moe en blijft ze nog even liggen…
Inmiddels is ze een kilo of wat lichter. Ze krijgt normaal eten, maar we proberen overdag wat meer te bewegen en speelt en rent ze in de tuin.
Haar conditie gaat goed vooruit. Gemiddeld wandelen we nu totaal zo’n 3 uur per dag en is het feest als we een andere hond tegenkomen waarmee ze kan spelen en ravotten.
De wandelingen passen we aan als we zien of denken dat ze (te) moe is. Ze geeft dat zelf goed aan.
Ze leert snel en kan al voor komen, wachten en aan de voet, nou ja een beetje dan. Ze hoeft geen circus hond te worden, maar het is wel handig als ze uit zich zelf komt als het nodig is.
Beter dan dat je aan de riem moet gaan sjorren, toch?
Koeien in de wei vind ze maar niks, vooral als ze naar de draad komen als we langslopen. Hoef ik haar ook niet te leren dat ze op het pad moet blijven en niet de wei in mag lopen.
Op restaurant weet ze zich ook voorbeeldig te gedragen. Alleen vindt ze het nog moeilijk om van het licht in een donkere ruimte te stappen.
Een ijzeren bruggetje over de beek vond ze ook eng. Denk dat het geluid en het iets of wat veren als je erover heen loopt haar wat onzeker maakte.
Ze wilt wel door. Eerst aarzelend en half sluipend, maar nu doet ze alsof ze nooit iets anders heeft gedaan.
Kortom: we boffen toch maar met Letti

We houden je op de hoogte,

Wens je voor nu in ieder geval een prettig weekend.

Delano en Anka